Dave Hibbins Writer

เรื่องสั้นโดย เดฟ ฮิบบินส์ ในเมืองเงียบสงบชื่อสระแก้ว ไม่ไกลจากชายแดนกัมพูชา มีชายคนหนึ่งชื่ออรุณที่เลิกยิ้มไปนานแล้ว เขาเคยเป็นที่รู้จักทั่วทั้งหมู่บ้านในเรื่องความใจดี เด็ก ๆ มักจะวิ่งผ่านประตูรั้วของเขาทุกบ่าย ทิ้งรองเท้าแตะไว้ระหว่างทาง ขณะวิ่งเข้าสวนของเขา—สวนมะม่วงกว้างสามไร่ ทางเดินดินนุ่ม บ่อปลาคาร์ปเล็ก ๆ ที่น้ำใสจนมองเห็นเงาของเมฆ ผู้เฒ่าทั้งหลายเรียกที่ดินผืนนี้ว่า “แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์” เด็ก ๆ เรียกมันว่า “สถานที่วิเศษ” อรุณจะนั่งบนม้านั่งไม้พร้อมชาขวดเขียวเย็น ๆ แล้วหัวเราะเมื่อพวกเด็ก ๆ เด็ดมะขามอ่อนจากต้นเร็วเกินไป “เปรี้ยวแล้วแข็งแรงดี” เขาจะพูดพลางโบกมือให้พวกเขา แต่นั่นคือก่อน… ก่อนการสูญเสีย ก่อนความเงียบ ก่อนที่ประตูจะถูกปิด ไม่มีใครในหมู่บ้านถามว่าเกิดอะไรขึ้น ไม่ใช่โดยตรง แต่ทุกคนรู้กันดี ภรรยาของอรุณเสียชีวิตจากโรคร้าย และลูกชายเพียงคนเดียวก็ย้ายไปกรุงเทพฯ โดยไม่เคยส่งข่าวกลับมา สิ่งบางอย่างในตัวเขาพังลง—เงียบ ๆ เหมือนคานไม้ที่หักกลางดึก วันหนึ่ง โดยไม่พูดอะไร อรุณแขวนป้ายหน้าสวนห้ามเข้า – ส่วนบุคคล เขาล็อคประตู ขายปลาคาร์ป และปล่อยให้วัชพืชปกคลุมไปทั่วเสียงหัวเราะหายไปเหมือนหมอกยามเช้า เด็ก ๆ ยังเดินผ่านซอยอยู่ แต่หลีกเลี่ยงการมองไปยังสวน พวกเขากระซิบกระซาบกันเมื่อต้องพูดถึงสวนท้ายซอย […]